กาหลอ เป็นการละเล่นของชาวปักษ์ใต้อีกอย่างหนึ่ง เท่าที่พบในพัทลุง จะเป็นดนตรีที่ใช้ละเล่นหรือประโคมในงานศพ ในหนังสือพจนสารานุกรมของ อาจารย์เปลื้อง ณ นคร ได้ให้ความหมายของกาหลอไว้ว่า " กาหลอเป็นดนตรีชนิดหนึ่งที่ใช้สำหรับประโคมในงานศพ " แต่มีบางท่านกล่าวว่า " กาหลอเป็นงานแห่ในวันสงกรานต์ เพื่อความรื่นเริง และแสดงออกซึ่งความกตัญญูกตเวทีต่อผู้บังเกิดเกล้าของตน " อาจารย์กฤตวิทย์ ดวงสร้อยทอง เขียนเรื่อง " กาหลอดนตรีงานศพ " ในวารสาร มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา ปีที่ 2 ฉบับที่ 1 เอาไว้ตอนหนึ่งว่า " กาหลอเป็นการละเล่นประกอบเครื่องดนตรี ซึ่งมักจะเล่นเฉพาะในงานศพ ทำนองเดียวกันกับการสวดคฤหัสถ์หรือสวดมาลัย เข้าใจว่าคงนิยมเหมือนกับการเล่นซอพื้นเมืองของภาคเหนือ ซึ่งเดิมก็เล่นเฉพาะในงานศพ การเล่นเป็นการเล่นที่สนุกสนาน และต้องมีฝีมือในการร้อง และดนตรีโดยเฉพาะปี่กาหลอเป็นพิเศษ "
กาหลอ เป็นการละเล่นประโคมดนตรีเพื่อใช้ประกอบในงานศพ ทำนองเดียวกับการสวดคฤหัสถ์หรือสวดมาลัย เข้าใจว่าคงนิยมเหมือนกับการเล่นซอพื้นเมืองของภาคเหนือ ซึ่งเดิมก็เล่นเฉพาะในงานศพ กาหลอมีปรากฏว่าเล่นในจังหวัดนครศรีธรรมราชมาแต่อดีต แต่ปัจจุบันนี้ไม่ค่อยมีการพบเห็นการเล่นกาหลอบ่อยนัก คาดว่าน่าจะกำลังหมดความนิยม เพื่อให้เห็นลักษณะเด่นของการเล่นกาหลอในจังหวัดนครศรีธรรมราช ในบทนี้จะได้กล่าวในรายละเอียด ประกอบด้วย การเล่นกาหลอในอดีต และคณะกาหลอในจังหวัดนครศรีธรรมราช ดังรายละเอียดต่อไปนี้